Ode aan Gonul

Een paar keer per jaar verzorgen we de basisopleiding kraamzorg in een thuiszorgdienst. Gedurende 4 dagen worden verzorgenden ondergedompeld in de wereld van zwangere en pas bevallen vrouwen en hun gezin. We proberen hen te doordringen van wat kwaliteitsvolle kraamzorg is en daarbij ligt voor ons de klemtoon vooral bij het empoweren van de kraamvrouw.
Voor deze meestal vrouwen geen evidente opdracht om 4 dagen stil te zitten ook al maken we er een erezaak van om het zo interactief mogelijk te brengen.
Zoals het bij elke nieuw verworden kennis hoort, bevragen we op het einde van die vier dagen wat de ondertussen kraamverzorgenden belangrijk vonden en meenemen naar de gezinnen. En soms krijg je een heel levensverhaal en wijsheid cadeau.

 Zo ook van Gonul. Amper 15 was ze toen ze uitgehuwd werd en in België verzeild geraakte. Ze sprak nauwelijks een woord Nederlands toen ze haar eerste kind kreeg en was laaggeletterd. Via tweedekansonderwijs behaalde ze haar diploma, volgde de opleiding verzorgende en nu als prille oma zat ze in de opleiding kraamzorg.
Dit is hoe haar collage eruitziet en wat ze aan de groep teruggaf:
Als ik morgen in een kraamgezin aankom zeg ik: “even geduld, ik kom eraan!”
Aan de papa’s zeg ik: “relax, het is geen marathon.”
Ik hou rekening met verschillende culturen en dus ook verschillende ideeën.
Als een bezig bijtje ben ik bij mama én ik ga haar ook verwennen.
In de kraamtijd heb je niet altijd een roze bril.
Heel het leven is een leerschool, niet enkel de opleiding kraamzorg.